Jórsalaför 1939: Gyðingar – Arabar
Gunnlaugur A. Jónsson @ 23.00 28/7/07
Bók guðfræðiprófessoranna Ásmundar Guðmundssonar (1888-1969) og Magnúsar Jónssonar (1887-1958) Jórsalaför. Ferðaminngar frá Landinu helga hefur lengi verið í uppáhaldi hjá mér. Læsileg bók og einkar fróðleg.
Bókin kom út árið 1940 og fjallaði um ferð sem þeir starfsbræðurnir fóru til Landsins helga árið áður, þ.e. sumarið 1939. Í þá daga var það sannarlega ekki vanalegt að Íslendingar ferðuðust til þessa heimshluta. Bardagar voru þá tíðir í landinu, eins og raunar oft síðar, og heimsstyrjöldin síðari var á næsta leiti.
Ég tók bókina fram eina ferðina enn á dögunum, svona í tilefni af heimsókn Ingibjargar Sólrúnar utanríkisráðherra á sömu slóðir, og kíkti á sitthvað sem þeir félagarnir hafa að segja er tengist þeim deilumálum sem svo mjög eru í deiglunni nú og hafa raunar verið um langt árabil.
Hér ætla ég ekki að gera neina úttekt á bókinni (ég mæli hins vegar með henni sem mjög fróðlegri og læsilegri) en nefni það sem mér virðist nokkuð gegnumgangandi í henni, þ.e. hvaða augum þeir líta Gyðinga og Araba. Eftirfarandi samanburður Magnúsar Jónssonar á systurborgunum Jaffa og Tel Aviv sýnist mér mjög dæmigerður (því mörg hliðstæð dæmi er að finna í bókinni):
Eg skal geta þess hér, að Jaffa og Tel Aviv eru í raun og veru sama borgin. Jaffa er gamla borgin, Joppe, hafnarbær Jerúsalem. Þar er hafnleysa, en bærinn stendur á hæð eða höfða við sjóinn og ber hátt.
Í Joppe var það, að Pétur vakti upp frá dauðum Tabítu eða Dorkas, er frá segir í Post. 9,36-42. Og hér var hann, í húsi Símonar sútara, er hann fékk sýnina miklu, hrein og óhrein dýr, er voru látin síga af himnum foan á dúk (Post. 10,9). Boðaði það skírn Kornelíusar í Sesareu.
Þessi gamla borg stendur hér enn og er í sama fari. En Tel Aviv er ný borg, reist af Gyðingum. Hófu þeir þessa starfsemi árið 1909, keyptu landsvæði á berum ströndum norður frá Jaffa og tóku að reisa þar bæ með nýju sniði. Jókst þessi bær jöfnum skrefum, þar er ófriðurinn mikli skall á. Þá ráku Tyrkir alla Gyðinga á brott úr Jaffa og Tel Aviv. En þeir komu aftur, er Englendingar höfðu náð landinu, og frá 1921 er Tel Aviv sérstök borg. Hún hefur aukizt aftur mikið á síðustu árum, og munu nú búa þar hátt á annað hundrað þúsund Gyðingar. Eru þeir að vonum upp með sér af þessu þrekvirki, að breyta auðum söndunum í glæsilega nútímaborg “með öllum þægindum” og eru meira að segja byrjaðir á hafnarvirkjum. En Jaffa stendur í stað. Sést á því munurinn á Gyðingum og Aröbum. (MJ 1940, s. 16-17).
Mjög hliðstætt mat er að finna á bls. 268 (MJ) í sömu bók:
Höfðinn, sem Acre stendur á, myndast af lágum hálsum, sem ganga hér niður að ströndinni og takmarka Haífaflóann að norðan. En hálsarnir enda brátt, og tekur þá við slétta norður með sjónum. Þar eru Arabaþorp á víð og dreif, eins og leirrústir frá fornöld, en innan um þau eru Gyðingaþorp, hvít og ný, eins og komið væri til Evrópu nú á dögum. Allsstaðar er þessi mikli munur. Það er ekki mikill vandi að sjá hér um slóðir, hvar Arabar búa og hvar Gyðingar.
Torfi Stefánsson @ 30/7/2007 13.06
Þetta er auðvitað sett fram til að sýna hve Gyðingar eru miklu merkilegra fólk en Arabar, ekki satt?
Gott væri nú að hafa Bréf til Láru við hendina og vitna í hana um guðfræðiprófessorinn og íhaldsmanninn, Magnús Jónsson, sem fjárfesti sem óður væri í verðbréfum á árunum (um 1925, fyrir hrunið mikla) við litla hrifningu meistara Þórbergs.
Nú þykir hins vegar ekkert tiltökumál þótt dagsins guðfræðiprófessorar geri slíkt, hvað þá að þeir vitni af velþóknun í “diskriminerande” orð frá miðri öldinni.